ГРИБАРІ Долиш сōнїчко ся вкаже, Чим рано настане — Хōдят люди по гранках, Ги, кōй партизане. Тōты люди — грибарі, Выхōдят усяды. За исе бы вже писати Спӯванкы й балады. Кажда гранка, хамникы — Де
Рубрика: Творчество Михаила Чикивдя
Русинский поэт М. Чикивдя «Красно у нас задожджило, а по пōлю ся лишило: Туйкы-там сотины буль…»
Красно у нас задожджило, А по пōлю ся лишило: Туйкы-там сотины буль, Струча з быльом тай пасуль. Даґде ся упстав бурак, Чилядь го помыче пак. Благо му, ож раз росте, Сяк, помалы, пӯдросте. Но раз
Русинский поэт М. Чикивдя «Прощен бы, прадїд ми Яно, шістнадцїть рōкӯв як умер. Давно вто было, айбо час…»
Прощен бы, прадїд ми Яно, Шістнадцїть рōкӯв як умер. Давно вто было, айбо час Про нього памнять не подер. Тать-де забуду, кидь самый Усе тоды го споминав, Кōй прӯйду Жолоба, йду в Лысу, На полони́ны
Русинский поэт и писатель М. Чикивдя «Наша чилядь вшитко знала, дуже добре майстровала, што лиш на опшарю треба…»
НАРОДНЫЙ ПРОМЫСЕЛ Наша чилядь вшитко знала, Дуже добре майстровала, Што лиш на опшарю треба — Бо ни падало всьо з неба. На ґаздӯвстві майстровати, Треба было файно знати. Промысел народный быв, Котрый днись ся призабыв.
Русинский поэт и писатель М. Чикивдя «Выд 1989. року русинськый народ в Центральнӯй Європі зачав своє выдродженя…»
Выд 1989. року русинськый народ в Центральнӯй Європі зачав своє выдродженя. На днись Русины офіціально вызнанї у Румунії, Мадярщинї, Словакії, Польщі, Чехії, в Сербії тай Хорватії. Русинську бисїду як реґіональну авадь бисїду національной меншины, выдносно
Русинский поэт и писатель М. Чикивдя «Намастив’им си скыбку лекварьом. Красно’м ї вымастив густым, чорным, пахнячым…»
ЛЕКВАРЬ ИЗ СЛИВ Намастив’им си скыбку лекварьом. Красно’м ї вымастив густым, чорным, пахнячым, хōть без цукру, но дуже солодкым лекварьом из слив. Смакота! Як вӯн ся топит у рōтї, солодит, та тото слӯв ни є!
Русинский поэт и писатель М. Чикивдя «Усяды фрішно, мокро. А из сякōв погōдōв леґдвы ся указали грибы…»
ПЕРВЫЙ ГРИБ Леґдвы ся зачали дōжджі. За цїлоє жаркоє лїто, до шōру, нич ни лляло. Типирь, из ōсїньов, файно паде. Усяды фрішно, мокро. А из сякōв погōдōв леґдвы ся указали грибы. По стуршу помалы видко
Русинский поэт и писатель М. Чикивдя о диких кабанах «Ба ци хōдят хащōв дикуны? Видит ми ся, ож є їх доста. Хōдят си, глядавут їдіня…»
ДИКУНЫ Ба ци хōдят хащōв дикуны? Видит ми ся, ож є їх доста. Хōдят си, глядавут їдіня, уже май застудило, та ни пōпріли. Гōвōрят, ож по гранках, де были кӯсницї, читаво порыли. Айбо де? Тото
Русинский поэт М. Чикивдя «Ōсїнь нам дōщі несе, ни як задощило! Долиш чути звук цяток…»
Ōсїнь нам дōщі несе, Ни як задощило! Долиш чути звук цяток, Нараз ми май мило. Тай мракы, ги біла піна, В зворы пōлігали. Як за лїто йсю пōгōду, Дуже сьме чикали. Но а ōсїнь ни
М. Чикивдя об урожае винограда в Закарпатье «Помалы достигат у нашōму двӯрцьови грезно. Бōгу дяковати, сього рōку дуже рясноє…»
ДОСТИГАТ ГРЕЗНО — ВИНОГРАД Помалы достигат у нашōму двӯрцьови грезно. Бōгу дяковати, сього рōку дуже рясноє. Сяк, видав, у каждōму двōрі, пиля хыжі, тай саду, убпалювут ся ряснї стручкы грезна. Тай нич, ож суш была,
