Роса сріберна на Здвигы,Лащит сонце листя вина.Тихо дыхат фрішнōтōв вітер,Сяк лиш ōсінь берує єдна. Ранішню си студінь закличе,Яснōй сонце за руку узьме.И дале пак, аж до новембра,Їх вєдно до морōзӯв веде. А дниськы и ōсінь
Рубрика: Творчество Михаила Чикивдя
Секретарь Русинского литературно-культурного общества М. Чикивдя «Дниськы, 11 септембра, православні Пӯдкарпатя, празднувут великоє сято Главосікы»
ГЛАВОСІКЫДниськы, 11 септембра, православні Пӯдкарпатя, за юліянськым календарьом, празднувут великоє сято Главосікы, по-церкōвнōму – Усікновеня главы Іоана Предтечі. Сього дне споминаєме за страшну мученицьку смерть Іоана Предтечі. Правитиль Галілеї цар Ірод женив ся на жōні
Секретарь Русинского литературно-культурного общества М. Чикивдя «Мараморош — чōрнї горы край гӯрськый, полонина…»
МАРАМОРОШМараморош — чōрнї горы,Край гӯрськый, полонина…З гӯр исходит на долины,Зимля рӯдна в ня єдна.Лиш єдна, де гнали вӯцї,Много было їх давно.Де усяды по опшаряхВыздриш красноє вино.Край, де сӯль усе копали,Пак возили, де хыбит.Край, де чилядь
Секретарь Русинского литературно-культурного общества М. Чикивдя “Я вырӯс в Боржавськӯй долині, рокы свōй дітōчі прōвів…»
Я вырӯс в Боржавськӯй долині,Рокы свōй дітōчі прōвів.Я туйкы учив ся ходити,Слова по-русинськы пувів.Кругом лише зилінь и горы,Шумит у долині Боржава.Мене туй, малого, христили,За йсе, Тōбі, Гōспōди, слава!Автор: Мигаль Чикивдя Вместе с вами, мы сделаем
Секретарь Русинского литературно-культурного общества М. Чикивдя «Кобы уже ся грибы верли, та лишу вшитко, взьму кошар…»
Кобы уже ся грибы верли,Та лишу вшитко, взьму кошар,Выд хыжі пӯду недалеко,Де найду тот природы дар.Та добре ми, ош хаща близько,Чуть мало выще й Медовый.Там прÿйду ся по харасничу,Й хамник си дыхат, ги живый.Десь в
Секретарь Русинского литературно-культурного общества М. Чикивдя «Мōя ты бисіда — русинськоє слово…»
РУСИНСЬКА БИСІДАМōя ты бисіда — русинськоє слово,Ты ми, ги хліб, як сніг у зимный час.Крӯзь тучі літ, крӯзь часы тяжкі,Ты не пропала — ты жива у нас!Ты — голос предкӯв, теплый й золотый,Ты — колыска,
Секретарь Русинского литературно-культурного общества М. Чикивдя «Акростих Духновичу…»
ДУХНОВИЧ (акростих)Духнович — великый наш будитель!Усокотив давный, славный род.Хоть и старав ся згубити го гнобитель,Но выжив и жиє русинськый му народ.Отцюзнина ниґда не забуде,Великого Русина, што вірно юй служив.И мы тямім, честь й хвала нам
Секретарь Русинского литературно-культурного общества М. Чикивдя «Стара чилядь йщи тямит, як вто давно было…»
БŌВТАШІСтара чилядь йщи тямит,Як вто давно было.За євреїв, што туй жили,В нас ся ни забыло.По русинськых селах была,Май бӯльша меншина.Мали бузню тай бōвты,Хайдлеры й раввина.Єднї были простякы,В пōлю ся трудили,Но а другі бізнесмены,Мало ліпше жили.Жили
Секретарь Русинского литературно-культурного общества М. Чикивдя «Первоє септембра. Зачаток нового учебного рōку. Єдны ученикы…»
ПЕРВЫЙ ДИНЬ У ШКŌЛЇПервоє септембра. Зачаток нового учебного рōку. Єдны ученикы ступлят до школы, ги выпускникы, котрым лишит ся учити лиш сись пōслїдньый рӯк. Другым, май малинькым, навборот — искладут у тōрбу зошиты, обложкы, черускы,
Секретарь Русинского литературно-культурного общества М. Чикивдя «Пōзіват рано, студіньов збыхнуло, закашлало, ги дідо з циґаром…»
РАННЯ ŌСІНЬПōзіват рано, студіньов збыхнуло,Закашлало, ги дідо з циґаром.Усе чим дале, змученоє ступат,Иде из віхром пōльом, пак двором.Уже май стытко, сирӯткы пō ньому,Но рання ōсінь тоже вже не спит,Ищи з тепла укрыє го веретōв,Пак йде
