Даколи много чиляди жило по горах, по самотах. Так ся зачинали Лазы над Осойом. Лазяне мали хыжі доста наодалїк єден уд другого, головным дїла каждої сімї было вбы ся найшло хоть штось веричи в рот.
Рубрика: Творчество Ивана Петровция
Русинский поэт И. Петровций «Играться, гикой лоша, розгамулена душа – дниська я ни геверуву: Мечу лосы – голосуву…»
СПÜВАНКА ГОЛОСОВАЛНА Играться, гикой лоша, Розгамулена душа – Дниська я ни геверуву: Мечу лосы – голосуву. Раз ни мош ми за русинüв – Мечу лосы за Вкрайину. А за што я мечу лосы? Ци за
Русинский поэт и писатель И. Петровций о своём дедушке «Бисїду мого дїда Ивана Чікы слухав и другый мüй дїдо – по Нянькови – Юра Палащук…»
Бисїду мого дїда Ивана Чікы слухав и другый мüй дїдо – по Нянькови – Юра Палащук. Дослухав, тай каже: — А мüй Нянько каждому из свойых дїти, но, тай менї, казав, ош треба ся у
Русинский поэт и писатель И. Петровций о своём дедушке «Мüй дїдо Иван Чіка онь шість раз переплывав Атлантичный океан…»
Мüй дїдо Иван Чіка онь шість раз переплывав Атлантичный океан – трічі ся удавав на заробкы в Америку, и трічі ся, хвалабов, домüвертав. Сповна там прожив сїм годüв, и нипüлло бисїдовав по англицькы. Казав, ош
Русинский поэт И. Петровций «Живе щедротами помыйного відра – и, гикой истинный полїтик, – дуже ся бойить…»
Сигіняшный пес Живе щедротами помыйного відра – и, гикой истинный полїтик, – дуже ся бойить вбы вто відро нитко вд нього ни вкрав. Сигіняшный пес готовый ся наісти й низапареної тингиріцї – и, гикой истинный
Русинский поэт И. Петровций «Русинам не писані законы, лем тому, бо вни ни є народ. Русины – вто колоритный зброд…»
СПÜВАНКА ЗА ВТО, ОШ РУСИНАМ НЕ ПИСАНІ ЗАКОНЫ Русинам не писані законы Лем тому, бо вни ни є народ. Русины – вто колоритный зброд, Што ни в чüм си помочи ни годный. Русины – вто
Русинский поэт И. Петровций «Кой раны сердечні сирüт и вдüвІсть, вкрайинська мова прокысла, Русинам треба русинськых слüв…»
СПÜВАНКА ЗА СЛОВО Кой раны сердечні сирüт и вдüвІсть вкрайинська мова прокысла, Русинам треба русинськых слüв, Што повні русинського смысла. Русинськоє слово ріже, ги нüж, И пестить, ги листик ружі. Лем слово єдно по русинськы
Русинский поэт И. Петровций «Ньит, не лем гикой звіздочка ясна, и не лем вта, што вд пüллых сохт свободна…»
СПÜВАНКА ЗА ИСТИННУ ЖОНУ Ньит, не лем гикой звіздочка ясна, И не лем вта, што вд пüллых сохт свободна, Знай: истинна жона — тота жона, Котра дає тото, што дати годна. Ни вповість ти, ош
Русинский поэт И. Петровций «На небі — вороны, пуд небом — манахы. А я — меже ними…»
ПОСЛЇДНЯ СПÜВАНКА ВАЛЕНТИНЫ На небі — вороны, Пуд небом — манахы. А я — меже ними Укрыта вилахом Лежу в деревищи На янгела схожа. Туй сонце — староє, Туй вітер — моложый. За мнов ся молили В прадавному храмі, Де я: й — молодиця, И — дама, и — мама…
Русинский поэт И. Петровций «Коли давно щи была в нас корова, йüв было Мóнція имня. Я сам ї на толоку поганяв…»
Коли давно щи была в нас корова, Йüв было Мóнція имня. Я сам ї на толоку поганяв, Де костерéва зрóсла превысока, Де цїмборы ся бавили у ножик, Авать ся кóцкали камінчїком гладкым, Вать клáли


