СМЕРЕКОВА ЦИРЬКОВЦирьков смерекова постаріла,Вже протїкать стріха по боках…А колись там свічка мерехтїлаПо говінях, буднях и сятах.Божый храм зоперся на тополю,Тяжко дышуть мудрости зрубы,Из смутов передвкушає долю,А хотїв бы жити, ги товды…Вбы у нього люди приходили:Душу
Рубрика: Публикации
«Информация в данном разделе размещена строго в соответствии с п. 1, п. 5 ст. 15, п. 1 ст. 10, п.6 ст. 10 Федеральным законом от 27.07.2006 N 149-ФЗ (ред. от 09.03.2021) “Об информации, информационных технологиях и о защите информации”, транслируется исключительно в научно-просветительских и познавательных целях. Правообладатель настоящего сайта не несет ответственности за действия и высказывания третьих лиц, представленных в публикациях».
Русинский поэт Василь Матола «Не ходив в єден час я до церкви. Служба йде , а я пишу стихи. Што в стихах мойих, Боже муй, знаєш…»
Служба йде… Не ходив в єден час я до церкви. Служба йде , а я пишу стихи. Што в стихах мойих, Боже муй, знаєш, То прости рас мені йсі гріхи, Научи мене, Боже, писати, Мальовати
Русинская поэтесса Леся Адамова Стецович «…И докы тямку будеме мы мати и докыдь совість у души в нас буде, в сесь динь усопшых вшыткых вспоминати…»
…И докы тямку будеме мы мати,И докыдь совість у души в нас буде,В сесь динь усопшых вшыткых вспоминатиЙ молити ся за душі їхні нитко не забуде! Моли ся, Сыне Божый за них грішных,Моли ся, Богородице
Русинская поэтесса Леся Адамова Стецович «Днесь свічку білу запалíм уши́ткых ру́дных помянíм, най є їм добре там, де вни…»
Днесь свічку білу запалíм,Уши́ткых ру́дных помянíм,Най є їм добре там, де вни,Хосе́н най ма́вуть з тишины,З моли́твы щирої, гадо́к,З смере́кы спле́теный вінокНай тішить ду́шічки десь там…И каждый знає — ош не самНа сьо́му світі, ту́йкы
Русинский поэт С. Тудовши «Горят свічкы у церкви, мерекочут, з кадила пахне як усе тимнян я стою сам не свуй, ревати хочу…»
ПАРАСТАСГорят свічкы у церкви, мерекочут,З кадила пахне як усе тимнян.Я стою сам не свуй, ревати хочу,На очох ми слызы, в души туман.Изтисну зубы.Перед образамиПомолюся ходь невеликый час,За тых кого неє вже з нами,За тых, што
Русинский поэт Володимир Фединишинец «Мамина хыжко стара,-Ачей майстаріша в селі, бідна-сь, ги церковна мыш…»
Мамина хыжко стара, -Ачей майстаріша в селі,Бідна-сь, ги церковна мыш.Айбо я все што-сь тягну здомӱв,Все тягну што-сьДо розпухлого городського черева,Де живу тепирькы.А в маминӱв хижци усе прибыває,Прибыває и прибыває, -Ги вода в колодязи:Ниґда не вычиряш.Ниґда
Русинская поэтесса Леся Адамова Стецович «…Нафуркав віхорь файно листя у вшиткі закуты в дворі. Припарадив красно обыйстя…»
ПРЕФАЙНІ ВСПОМИНЫ……Нафуркав віхорь файно листяУ вшиткі закуты в дворі.Припарадив красно обыйстя,Кішкерт й ґарадичі старі.За носикы вже щипле студиньИ рано мало морозить…У бловдари пече ся штудиль,А в шпорі си огинь тріщить.Худоба вшитка накормлена -Ґаздувуть Няньо в
Русинская поэтесса Леся Адамова Стецович «Встáну изрáна, прошéпчу моли́тву глáвну, у ня — «Отче нáш». Перeкрéщу ся, у óболок гли́пну…»
Встáну изрáна, прошéпчу моли́твуГлáвну, у ня — «Отче нáш».Перeкрéщу ся, у óболок гли́пну -Йсе вже такы́й в ня сохта́ш.Ра́но студе́ноє сíростьов ды́хать,О́сінь дождьли́ва в селí,Гу́дьба єї вже спома́лена, ти́ха…Фа́йно у хыжі, в теплí.У́ кавовáр дам
Закарпатська Тютка «Вродилася киндириця велика, паранна лущщила ї ціла файта до самого рана…»
Вродилася киндирицяВелика, параннаЛущщила ї ціла файтаДо самого рана.Айбо спершу перед тым Вшыткі йшли ламати,Обы назиму субі,Та й худобі матиБов на полі алдамашГостилися вшыткіКаждый мав на полі стажНе робив на збыткиКолись, у старі часыФайту всю кормилаПекли
Русинский поэт Иван Ситар «Ци живі’сьте, мої любі мамко? Няньо як? Кланявуся йому! Най над вашов хижков каждый рано…»
ПИСЬМО МАТЕРИ Ци живі’сьте, мої любі мамко?Няньо як? Кланявуся йому!Най над вашов хижков каждый раноКуряться з яловых дров дымы.Пишуть ми, ож вам в ночи не спиться, Пудлий сон вам давить душу знов. Вам ся снить,
