Даликі мы і світ нас розлучає, Хоть видимеся даґде каждьый динь, И я признаюся души в тобі ничаю, Ты запалила в серци ми огинь. Я мірьковав ош як ото так годно, Крузь призму літ нистерпного
Рубрика: Творчество Ивана Ивановича Бинячовского
Член Правления Русинского литературно-культурного общества И. И. Бинячовский “Любит ми ся до гостины, най бы й ни плачена, из олойом тай капустов…»
ЗА ВАСИЛЯЛюбит ми ся до гостины,Най бы й ни плачена,Из олойом тай капустов,Ріпчина печена.Ще цибулька у оцтови,Вбы ся там томила,Ныні п’ю за цімбору,Перебач ми мила.Сливовиця про Здоровля,Най буде посполу,Пак з канчова дідового,Махну си росолу.Як слызинка
Член Правления Русинского литературно-культурного общества И. И. Бинячовский «Я ни баную ни за чим, мене банованя ни мучит, лиш за русинськый наш Народ…»
Я ни баную ни за чим,Мене банованя ни мучит,Лиш за русинськый наш Народ,Бідов тяжков ми серце пучит.Я ще ни вмер — куй я ще дышу,Куй ще приказую і пишу,З русинськов бисідов живый им,І свого ніґда
Член Правления Русинского литературно-культурного общества И. И. Бинячовский «На сюв земли куды ся діти, вд зачатка світа й до кунця, мы єсмь Духновичовы діти…»
На сюв земли куды ся діти,Вд зачатка світа й до кунця,Мы єсмь Духновичовы діти,Вутця — вучителя — творця.Завто ни гія ся ганьбити,И вірити же Господь Буг,Колись нас всіх буде любити,Коли перийдеме поруг.Над Русинійов сонце сідат,З
Член Правления Русинского литературно-культурного общества И. И. Бинячовский “Плащ полотняный потускнів, Пак почорніли прич петлиці, Петро пилуючи попрів, Перевертати попадиці…»
Імпровізація на букву (П) Плащ полотняный потускнів, Пак почорніли прич петлиці, Петро пилуючи попрів, Перевертати попадиці. Поправив перстом полувер, Папірь поклав подовж палеты, Петру планіту плут припер, Пуд пояс блиснули баґнеты. Погар про пуйло приладив,
Член Правления Русинского литературно-культурного общества И. И. Бинячовский «На Подкарпатю ярь у білум цвіті, про нас тото ги з неба Божый Спас…»
На Подкарпатю ярь у білум цвіті, Про нас тото ги з неба Божый Спас, Духнович ни умер — вун серед нас… Народе муй, ты май благый у світі. Автор: Иван Бинячовский Вместе с вами, мы
Член Правления Русинского литературно-культурного общества И. И. Бинячовский «Добрый рано авадь вичур, мамко моя мамко, шле вам йсе письмо з далека, ваш сынок Иванко…». Постимся постом приятным.
Добрый рано авадь вичур, Мамко моя мамко, Шле вам йсе письмо з далека, Ваш сынок Иванко. Як ся маєте в домувстві, Як здоровлє ваше, Як туды онукы ваші, Як сімейство наше. Ныні Прощена Ниділя, Я
Член Правления Русинского литературно-культурного общества И. И. Бинячовский «Господичку Милостивый! У ийсе Говіня… Дай нам мудрости й здоровля, а души тирпіня…»
ВЕЛИКЫЙ ПОСТ (Помилуй нас Владыко небесный) Господичку Милостивый! У ийсе Говіня… Дай нам мудрости й здоровля, А души тирпіня. Дай нам силу в вірі нашуй, Дай нам Благодати, Вбы біды нам — чадам твойым, Ни
Член Правления Русинского литературно-культурного общества И. И. Бинячовский «Кажут чилядь ми Иване, ты ся ни ганьбиш, выдкы вто береш спилаєш, слова ни тайиш…»
Кажут чилядь ми Иване, Ты ся ни ганьбиш, Выдкы вто береш спилаєш, Слова ни тайиш. Бог сятый ни уб’ділив ня, Читава му воля, Дав цирузу ми у руку, Тай вольности з поля. Што тайити рудне
Член Правления Русинского литературно-культурного общества И. И. Бинячовский «Колись малым ще дітваком, людий им слухати любив, завдякы фрішным вечерком…»
Колись малым ще дітваком, Людий им слухати любив, Завдякы фрішным вечерком, На звізды часто’м ся дивив. Вто файні были времена, Нужды не было и завгур, Я тямню всіх їх імена, Як імена карпатськых гур. Нас
