«ОДА» РОДНУЙ БИСІДІ Про мене бисіда Русинська, Гі лілея! До ниї радуєся прич моя душа. Рождена из Русинського єлея, Из нив и в гори и в радости, Не спіша. У барвах чистых, Я її плекаю!
Рубрика: Творчество Ивана Ивановича Бинячовского
Русинский поэт И. Бинячовский «Овто євство што Бог ми дав, и слово вто якым владію, яку дорогу вби’м ни мав…»
Овто євство што Бог ми дав, И слово вто якым владію, Яку дорогу вби’м ни мав, Про нього маю фурт надію. Бывало так, куй з рана встану, Куй им ще мало году мав, У безберегых
Русинский поэт И. Бинячовский «Кавіль ся п’є в любу погоду, у теплый динь вать у нигоду, у дощ у сніг — й у вітер буйный…»
Кавіль ся п’є в любу погоду, У теплый динь вать у нигоду, У дощ у сніг — й у вітер буйный, З канчовом кавіля м спокуйный. Коли вун з рана пахне класно… О Боже як
Русинский поэт И. Бинячовский «Любит мися до гостины, най бы й ни плачена, из олойом тай капустов…»
ЗА ВАСИЛЯ Любит мися до гостины, Най бы й ни плачена, Из олойом тай капустов, Ріпчина печена. Ще цибулька у оцтови, Вбы ся там томила, Ныні п’ю за цімбору, Перебач ми мила. Сливовиця про Здоровля,
Русинский поэт И. Бинячовский «Над Карпатськым нашым крайом, Звізда ясна сходит, дітвора од хыжи вд хыжи, з колядками ходит…»
Над Карпатськым нашым крайом, Звізда ясна сходит, Дітвора од хыжи вд хыжи, З колядками ходит. Всім довкола сповіщая, Радосну новину, Што Причиста Діва Мати, Родила дітину. У далекум Віфлеємі, В стайни де худоба, Пеленала дітинчатко,
Легенды Подкарпатской Руси с Иваном Бинячовским «Як умерлый чоловік до живої жоны ходив»
ЯК УМЕРЛЫЙ ЧОЛОВІК ДО ЖИВОЇ ЖОНЫ ХОДИВ Слава Исусу Христу — Слава Навікы Богу, вать… Дай Боже Доброй Днины — Дай Боже Здоровля честована чиляде! Як молитва до Господа «Отче Наш» Добрый сохташ од нашых
Русинский поэт И. Бинячовский «Коли’сь такі в нас зимы были, снігами пышныма габов, од студени ся вербы гнули…»
Коли’сь такі в нас зимы были, Снігами пышныма габов, Од студени ся вербы гнули, Тріщав мороз понад водов. Ныні зима дождями сыта, Де снігу є — а де й ниє, Господня муць видать сердита, Што
Русинский поэт И. Бинячовский «Стали коні коло мура, скочив з воза конюх Юра, замотав за стовп дяпловы…»
Стали коні коло мура, Скочив з воза конюх Юра, Замотав за стовп дяпловы, Тай подався до столовы. Раньньов теплов літньов днинов, Пахне свіжов сербанинов, Псы чатуют штось чекают, Попуд дверми ся валяют. Юрко нагле вуста
Русинский поэт И. Бинячовский «Все м розумів што ты якась ни вта, и ясно м відів вто євство гріхоты, май бурше было ревности и зла…»
Все м розумів што ты якась ни вта, И ясно м відів вто євство гріхоты, Май бурше было ревности и зла, И розум муй нажив субі хвороты. Як муг им лишинь — я ся ни
Русинский поэт И. Бинячовский «Быв им ныні ся пруйти, у відіцьку хащу, мало м было ни попав…»
Быв им ныні ся пруйти у відіцьку хащу, Мало м было ни попав дикунам у пащу. Гій бы дідо хащуник здавна мене знає, Й на грибниці без страхув путь ми направляє. Може дідо хащуник може
