Фото. Ж/Д мост, Закарпатская область. Русинский Мир. «КУШНИЦЬКА АНЦЯ» Заросла ґозами штрека, Рильсы — розокрали… А колись — «Кушницьку Анцю», Всі довкола знали! Перші шпалы на путьови Мадяри поклали. Щи 110-ть року тому, Куй туй
Рубрика: Публикации
«Информация в данном разделе размещена строго в соответствии с п. 1, п. 5 ст. 15, п. 1 ст. 10, п.6 ст. 10 Федеральным законом от 27.07.2006 N 149-ФЗ (ред. от 09.03.2021) “Об информации, информационных технологиях и о защите информации”, транслируется исключительно в научно-просветительских и познавательных целях. Правообладатель настоящего сайта не несет ответственности за действия и высказывания третьих лиц, представленных в публикациях».
Русинский поэт С. Тудовши «Як бым хотів, няню з тобов, рано встати та город скосити, літньов днинов по траві з росов…»
ПИСЬМО З ДАЛЕКА Як бым хотів, няню з тобов, Рано встати та город скосити, Літньов днинов по траві з росов Босыми ногами походити. Пак нарвати в шапку чиришинь, Тых пахливых, майовок челленых, А коли пригріє
Русинский поэт Владимир Рошко «Я за Си́таря пуві́м, го́лосно, би чу́ти всі́м. Вун вели́кий з вши́тких бốку…»
СЛОВО ЗА ІВАНА СИТАРЯ Я за Си́таря пуві́м, Го́лосно, би чу́ти всі́м. Вун вели́кий з вши́тких бốку, Ро́бить вôнь за трьох, нюврốку. Із Кайда́нова хлопи́ще, Дốвкул ньо́го сла́ва сви́ще. За Іва́на ка́жуть – бры́ла, В
Русинская поэтесса Леся Адамова Стецович «У порядного ґазды, файно скошені валы, читаві, лежать за шо́ром…»
У порядного ґазды, Файно скошені валы, Читаві, лежать за шо́ром, Сі ґабы з травичкы, скоро, Прийдуть діти розметати, Сіно будуть пак вбертати, Як їх сонічко просу́шить, В свою путь кой зрана рушить… Тне коса густі
Русинский поэт Владимир Рошко «Іванку, Іванку, кусай гі буханку каждый рук, што Бог дає. Най Ти радость додає…»
У РУСИНСЬКОГО ПОЕТА ІВАНА СИТАРЯ 83тьий РОДНЫЙ ДЕНЬ Іванку, Іванку, Кусай гі буханку Каждый рук, што Бог дає. Най Ти радость додає. Родный День у Тебе нись. Позерай і вдаль і блись. За наш Край,
Русинский поэт Иван Кушнир «Клепле зрана газда косу, клепачом по бабці. Буде роса на покосі — Буде сіно в тачці…»
ГАЗДА Клепле зрана газда косу, Клепачом по бабці. Буде роса на покосі — Буде сіно в тачці. Сонце встало вже высоко, Тай росу спалило. Та ни йду вже на толоку, Днись не буде діла. Ай
Русинский поэт Владимир Рошко «Тепло́ во́нка, дôщ упа́в. Гібы́ з зе́мли вон кіря́в траву́ бо́жу. А тота́, гі збісна́ росте́ густа́…»
РУСНАКИ-КОСАРІ Тепло́ во́нка, дôщ упа́в. Гібы́ з зе́мли вон кіря́в Траву́ бо́жу. А тота́, Гі збісна́ росте́ густа́. Вы́шша ’д кốлін нагуча́ла. Не дай Бог, бы не упа́ла. Ба́бку прийшốв час гляда́ти, Ко́су фа́єн наклепа́ти.
Русинский поэт Василий Попик «Ледвы м лабы притягнув, из клуба, из танцю, куй приходит Нянько д мині: «Уставай «засранцю…»
» КОСАРЬ » Ледвы м лабы притягнув, Из клуба, из танцю, Куй приходит Нянько д мині: «Уставай «засранцю…» Йдеме в берега косити, Дале обертати… Йсе тобі не «бугі — вугі» У клубі скакати…» Коса «свище»
Русинский поэт Роман Пищальник «Я уп’ю погарчик вина, за тебе, далекый Русине, черленого уп’ю, до дна…»
ПИСЬМО ДАЛЕКОМУ РУСИНУ Я уп’ю погарчик вина За тебе, далекый Русине, Черленого уп’ю, до дна За жону, доньку авадь сына… Далеко вд родної зимлі Судьба тя заверла далеко – На бузьковuм чорнuм крылі, Забрала, испрятала.
Русинская поэтесса Леся Адамова Стецович «Ружі з мого керта тішать серце й душу… Може я і вперта, лем, вповісти мушу…»
Ружі з мого керта Тішать серце й душу… Може я і вперта, Лем, вповісти мушу: Богу каждый рано Дякуву за вшытко! Бо не фурт парадно, Пÿллоє — не видко. Так у ня, ги в другых
