Русины останутся только в музеях, из-за их безразличия, к происходящему на Карпатской земле!
Пойте русины дифирамбы нацистам, пойте!
10 септембра 1919 — ПУДКАРПАТТЯ І СЕН-ЖЕРМЕНСЬКИЙ МИРНЫЙ ДОГОВОР
10 септембра 1919 року — важна дата у історії русинського народа і Пудкарпаття. Того дня у Сен-Жермен-ан-Ле, недалеко од Парижа, быв пудписан Сен-Жерменський мирный договор, котрый став одним із важных документів нового політичного порядку у Центральній Європі.
Договор быв укладеный меджы Австріёв та державами-переможницями Антанты. Для Австрії, котра програла Першу світову войну, се не была рівноправна мирна угода. Австрійська делегація на чолі з Карлом Реннером получила готовый текст договору і мусила го приняти. Так Австрія признала новый політичный порядок, котрый возник по розпаді Австро-Угорщины.
Чехословацьку Републіку на мирній конференції представляли Карел Крамарж, первий прем’єр-міністр Чехословацькой Републіки, та Едвард Бенеш, міністр заграничных справ.
Для русинів Пудкарпаття особливе значіня мав договор, котрый быв пудписан того самого дня меджы Союзныма і об’єднаныма державами та Чехословацьков Републіков. У Другій главі документа, у статях 10–13, были записаны права русинської території на південь уд Карпат.
У статі 10 было визначено, же русинська територія має войти до складу Чехословацькой державы як автономна одиниця і достати найширшу самоуправу, яка могла бы быти сумісна з єдностью Чехословацькой державы.
Статя 11 предвиджала власный русинський сойм. Йому мала належіти законодавча власть у справах языка, школ, релігії та місцевого управління. Губернатор русинської території мав быти назначеный президентом Чехословацькой Републіки за пропозиціов русинського сойму.
Статя 12 говорила, же урядовці на русинській території мали, по можливости, походити з тутошніх жителів.
Статя 13 ґарантовала представительство Пудкарпаття у законодавчім органі Чехословацькой Републіки.
Таким способом права русинської території были закріплены міжнародным договором. Але у реальности обіцяна автономія не была зразу здійснена. На її реалізацію русинам Пудкарпаття треба было чекати іщи много років.
10 септембра 1919 року стало важным дньом у нашій історії — дньом, коли міжнародным договором была признана русинська територія як автономна частина Чехословацькой державы.
Ся дата остала ся важным моментом у історії Пудкарпаття і русинського народа.
Памятайме. Бо то є нашоє.
Вместе с вами, мы сделаем Русинский Мир лучше!
При копировании данного материала, либо использования в любом виде (печатном, аудио, видео) на своих ресурсах, просьба указывать гиперссылку на источник Русинский Мир, в иных случаях будем обращаться в соответствующие инстанции (админам соц.сетей, и Суд). Фото использованы из открытых источников интернет пространства.
