"Руснацьке гувіня"
Пуст уже в край наш прийшов,
Ріпка печеся на шпорі.
Д тому цибульку найшов,
Гри́бы в банках у коморі.
Зганянка в горшках кыпит
Пахне гувіньом вся хыжа,
Всьо ся пусноє ладит
Мачка лиш порзнится, рыжа
Ріпку з фасолями топчут
Будут, фасолі мачати́.
З брынзов ни мож токану,
Мож лиш гриблянков пулляти.
Всьо вто розмочит росул,
З груш наварити узвару
Їдіня є повный стул
Кнедлик ще верти на па́ру.
В бочці капуста квасна
Голубці добрі із ниї.
Всьо вто здоровля й краса,
Є з чим гувіти до шиї.
В пивници леквар, кампот
Огуркы з парадичками
Вже на дворови город́
Рушатся ввирьх часничками.
"Бог усьо добре дає..."
Фурт повторяла ми бабка.
Спомнити лиш ся встає,
Всталася з того лиш гадка.
Звонит до церкви. Канон.
Чилядь паде на поклоны.
Ярь вже ґаздує навон
Зимлю пробужуют звоны.
В крайови нашому пуст,
В чорне всьо вбралася церква.
Моляться сорокауст
Душа у почилых ни мертва...
Гувіня для тіла й душі,
Бы їх уд гріха удбілити.
Побыти́ бы мало в тиші,
Ісправити мыслі. Простити.
Сятый тай хосенный нам пуст,
Не треба його ся бояти.
Вун ду́ші пущає у рост,
І страсті помагат смиряти.
Автор: Василий Кричфалуший
Вместе с вами, мы сделаем Русинский Мир лучше!
При копировании данного материала, либо использования в любом виде (печатном, аудио, видео) на своих ресурсах, просьба указывать источник https://rusinskiimir.ru/ и автора произведения Василий Кричфалуший, в иных случаях будем обращаться в соответствующие инстанции (админам соц.сетей, и Суд).
