Русинский деятель Старик Поллок “АНТАҐОНІЗМ ПОЛІТИЧНОЇ КАРПАТСЬКОЇ РУСИ Сесе продовжіня волів бых присятити аналізу проґреса…”

АНТАҐОНІЗМ ПОЛІТИЧНОЇ КАРПАТСЬКОЇ РУСИ Сесе продовжіня волів бых присятити аналізу проґреса, вчиненого у «реалному світови», айбо пройшло лем дакулько місяцю з выхода первої публікації у сюй сирії — дуже рано раз за штось говорити. У світі теорії, на щастя, не так ушитко лудно: уже сьме выйшли далеко за гатары убговоріня леґітимности суверенного русинства й переходиме у площину того, чим уно має стати и як його досягти. Я дам куртый огляд на проґрес у обох сих начинанях у Основі Русинії. По выголошіню візії карпаторусинства, зачаткові часті текста ся берут за убясніня основных проблем, котрі стали причинов нашої типирішньої смутної ситуації:

1) же не сьме наційов, а лем етносом, котрый нияк не годен побировати дустати статус нації; и 2) же маєме критичный недостаток енирґії й смілости тото поміняти. Исе прийнятні предусловія, навряд такі, на котрых ся мож зоперти. Досягнутя цілі (у нашум случаї, процвітавучої Карпатської Руси, простігавучої ся уд пудножі Татру до вирьшины Говерлы) жадат ідеолоґічної й стратеґічної доктрины, готової перебировати перепоны, котрі бізувно станут на пути у її пропоненту. Без такої ясности новый рух ся розпаде у май критичні моменты, незалежно уд свої духовної цінности. Уд пятої главы й дале текст ся ся складат из увидіня у йсю сферу — и хоть мало май подабат на констатацію факту ги основу політичної схемы — задават пару основных принципу: розвуй має ся реалізовати через колективну пожертву ради єдности; має постати новый аванґард; у крайнюм случаї, выживаня має мати пріоритет над немочов. Ко хотів булше, перебачте. Подалшый аналіз ся не давав зато, жебы не удволікти читатиля уд головної цілі текста — його першых глав и їх выводу. Айбо типирь за тото уже нішто переживати, и я знаву, чим мож продовжити.

Декады по револуціях 1989. рока представляли собов єден из май ліпшых шансу діля русинського народа у його історії. Были часы, кой исьме были май автономні й голосні у нашых амбіціях, айбо повісти, же даякый другый період часу быв май слобудный ци май податливый на права меншин было бы читавов дурницьов. Наша довірена еліта из її убширныма інтелектуалныма можностями, тендинційов ид баламуті и смілостьов олиня, котрый учув хрускот голузкы, досягла бы щи меншого, кібы тото была неправда. Ясно, же сут перевагы у перебываню пуд режимом натулко толерантным, май булше у защиті, котру ун дає вразливым и слабым. Мудро бы было йсе враховати перед тым, як критиковати, бо наш народ, честовані, явно входит у тоты катеґорії! Знаня того, як нам помогла тота епоха, наповнює смутком перспективы, котрі видиме позиравучи у будучность. За послідні дакулко году повно енирґії європийська й сіверноамерицька інтеліґинція пустила на борьбу проту «нелібералізма». Тото не дуже чудує, кідь ся попозирати на типирішню ситуацію на Западі, де ся колективно чуствує, же ідиї й інституції, котрі послідні декады держали в свойих руках соціалну власть, не змогли здержати свої убіцянкы.

Кам май дале, тым булше людий ся задумовує, ци не поклали уни помного віры у силу інтернаціоналної лібералної власти, у демократію и капіталізм, у ідиї, котрі мали статус истины послідні вусямдисят году. Так ся видит, же ся штодинь появлявут знакы ослабліня ідеолоґічної геґемонії, котру даколи ани не пуддавали сомніньом. Здоровый смысл диктує, же діля нашого народа бы было ужасно, кібы ся удвергли цінности, котрі породили мирну сучасну Європу й межинародный лібералный порядок. Як бы было несолодко ясно увидіти, накулко русин посправді усліп уд свойих ружовых очку фурташности того золотого часу. А кідь серйозно: ци мусиме си напоминати, же сякоє никчомноє екзистованя — де нам давут самый мінімум, жебы сьме были вірні систимі — не приведе нас ид процвітаню? Забратя уд нас нашых немногых подачок и зохабліня нашых прав могло бы быти резултативным, бо чилядь хоть бы почуствовала потребу штось чинити. Айбо, изась, здоровый смысл не задарь ся так кличе. Натулко сьме фурт недалекоглядні, же може сесе лем ищи булше запалит дяку вернути ся у дны пікового удроджеництва. У любому случаї, я не вірю, же приходит кониць світа вадь неминучо настане падіня Запада.

Мало є такых емоційно а політично заряженых тем окрем дискутованя за нашого майвеликого ворога; даже у собім замітив таку інстинктивну реакцію, удторжіня, породженоє дебатами з особами, котрі заявлявут, же наш наруд не екзистує. Такі досвіды не рідкость, а є тото ганебный резултат многых історичных русинськых общин, домінованых традиціоналістами-русофілами и не дуже розумныма людьми. Не варта ай удшмарьовати многых русину, што умерли в наслідок кровавої войны Росії проту Україны, не позиравучи на сложні причины самого конфлікта. Я думаву, же справедливо буде уддати належноє тым, ко вірит у лібералізм, за їх противостояня проту Росії. Многі арґументы їх критикы дуже точні. Айбо такі заслужині розчарованя й моралні убязаня мало што чинят діля рішіня нашої політичної реалности. Кідь мы їх на якыйись час будеме іґноровати, хотя бы ради май близкого аналіза, та почудуєме ся з того, што увидиме. Напримір, Росія без спору має майвеликі запасы ресурсу й політичної автономії межи вшиткыма потенційныма союзниками. Уни, як и мы, тоже мавут дуже много причин розпозирати даякый вид взайимного соглашіня. Булше ниє потребы діля нас брати йсю державу за жерело нашої ідентіты.

Мы бы хотіли у себе мати май удоперту и не таку корумповану політичну систему як у них. Ци йсі річі мінявут тот факт, же Україна представляє екзистинційну проблему діля нашого народа, а же Росія є єдинов другов державов, діля котрої, май мало позад її назора, тото тоже актуално? Ци ниє Росія єднов из немногых держав, спроможных переговорити США іґноровати невыгодный європийцям резултат в убмін на кооперацію в другых ґеополітичных інтересах? Ци наш (правилно покладеный) пріоритет на розвуй русинського языка и културы, а не на приятя їх, інвалідує нашоє місто май западного удростка Руси — тої Руси, лідерами и захисниками котрої уни себе фурт виділи? Многі спорили, же сись послідньый арґумент уже є достатньов основов про віру в то, же уни бы удповіли на наш выклик, айбо я ся не хочу давати у деталі цивілізаційного родства — такі споры у любому случаї не повплывавут на сучасного читатиля.

Привлікателность такої пути росте з каждым актом презирства й утиску, не позиравучи на уто, якый наратив собі стройит чилядник. Може реалноє місто русину ниє цалком у тому ґеоґрафічному и ідеолоґічному місті, у котрому уни жиют. Надмірноє убпираня на історію поведе чилядника у блуды, кідь ун не буде акуратный, айбо будучность знає ся пораз скрутити з минувшинов в єден узлик. Фурт было віроятно, же повторноє появліня амбітної Карпатської Руси бы трансформовало нашу типирішню неактуалность у статус дачого чужого, што не мож толеровати. Посправді повів бым, же Європа бы была права на нас так позирати. Ниє выхода из антаґоністичної природы нашої ґеополітичної метаструктуры из удричіньом уд націоналної амбіції. У любый момент за послідні тридцять году реалізація у будь якуй мірі суверенної Русинії бы была титанічным здвигом. Сходжіня сих фактору из габов удказа уд лібералных демократичных ідеалу, істерійов по поводу Росії и кам май дале, тым май аґресивныма удповідями уд сутностий ги Європська унія, котрі думавут, як бы удержати контроль, довершує небезпечну природу нашої місії. Пудйом карпаторусинізма у сякому окружіню — ги искра пиля бензоколонкы. Віра, же на нашоє двиганя буде мнягкый пудход лем самообман. У тот самый час треба проробити крузь много скептицизма и неясности, кідь є хоть якоє реалноє бажіня кооперовати в имня общых інтересу. Ко ся годен типирь бізовати, же у побіді над общым опонентом наш потенційный «союзник» просто не займе його асимілаторськоє місто?

Накулко можеме быти бізувні, же у наш момент слабости уни ся додержат свої обіцянкы? Активісты Євромайдана вірили обіцянкам Запада и попозирайте ся на ситуацію в крайині типирь. Нараз ми ся споминат дарабчик зимлі, што ся называт Придністровя, котрый дотипирь не быв вызволеный из свої фурташньої мучитильної екзистинції. Ниє ниякої бізувної удповіди. Даже кідь исе вшитко бы и было возможноє, мусиме ся попросити самі себе: ци были бысьме задоволині? И туй ся не убстаєме на самоті з теорійов, бо маєме приміры тых, ко пушов и попробовав — тоты непризнані нації добре знамі. Вид не из приятных: як по якости живота, так и по розвою, по політичнуй слободі, по інтелектуалному творіню. Ниєдна из них не дустала ниякої реалної самостуйности уд фурташньої залежности уд економічної помочі а воєнної пуддержкы. Што уни мавут, так уто тото, же їхньый штат екзистує, кой бы муг не екзистовати. Исе и є тот квінтесенціалный обмін: екзистинція в обмін на рабство. Не процвітаня, не ресурсы, и не доступ ид западным інституціям и їх грошовым потокам — айбо як мінімум екзистинція. Подобный розклад діля нас є небажаный из многых причин. Не позиравучи на вто, яку цінность бы тото принесло, ситуації общин, живучых у Європийськуй унії є далеко не така ужасна, жебы подручати їх ид здвигу, кой на кону така серйозна пожертва.

Діля тых, ко першым ділом хоче суверенну русинську націю — діля мене и вас — сяка гіпотетична покора протирічит нашому ділу. Такый резултат годен бы быв реалістично быти выгодным діля Пудкарпатя, дома векшины нашого націоналного насиліня. Як ни як, файно ся чуствує, же ситуація в Україні помалі пудходит ид туй точці, кой мусиме рішити: авадь мы ся всеціло уддаєме асимілації, авадь стаєме проту ниї. З такыма варіантами выбор очевидный. Из часом тото бы може стало актуално ай діля другых реґіону, особено кідь на нашоє рожденя пуйде дуже брутална реакція. Проблема, ясноє діло, в тому, же без хоть якого досвіда мусиме робити чисто на теорії. А кідь нас веде лем теорія, тяжко выправдати такый путь авадь проголошіня хоть котрого из сих розкладу подій як бізувного. Туй приходиме д ищи єдному дочасному перерыву. Попри вшиткый проґрес перед нами усе щи стойит тяжкоє заданя: штоконкретно из сим ушиткым чинити? На тому ся сфокусуєме у тритюй части.

Вместе с вами мы сделаем Русинский Мир лучше!

При копировании данного материала, либо использования в любом виде (печатном, аудио, видео) на своих ресурсах, просьба указывать гиперссылку на источник https://rusinskiimir.ru/, Старик Поллок STARIK POLLOCK , в иных случаях будем обращаться в соответствующие инстанции (админам соц.сетей, и Суд).