МАКОШІ
Макоші, онь пахне слово,
добра радусть на столови.
Аромат, краса и смак -
сесе вшиткі пудтвердять.
Єдні - из земных доброт,
самі просяться у рот.
Беруть, хаплють їх й їдять,
ги осы на мед летять.
Губы облизувуть и бровы,
хоть нашто в тот час готові.
Глядай - динь, вадь цілу нуч,
ліпшого не найдеш нич.
Такый маєме сохташ,
што без них уже нияк.
Печуть макоші з душов,
у них: тепло, труд и любов.
Ищи й молитву додавуть,
завто файні ся удавуть.
Макоші - нам забаганка,
ги малув дітині бавка.
Вто ги курици зерно,
вадь ги мачці молоко.
З макошами зомлівавуть,
домак голову утрачавуть.
Годні веричи й роботу,
рушити пішком по світу.
Добре ся челядник чує,
коли фурт ними смакує.
И не мало, скорше много,
має наструй хоть до чого.
На хосен и добру дяку,
додавуть у житьови смаку.
Єдно, туй попрошу вас -
не насійте у керті мак.
Ліпше в бовті го купити,
й смівучися дале жити.
Їсти: бейґлі и кныші,
завиваникы, макоші.
Крученикы й рейтеші,
лиш не будьте - кийнєшні!
Для малых и для великых,
макоші - майдобрі у світі!
Автор: Gyula Csólent
Вместе с вами, мы сделаем Русинский Мир лучше!
При копировании данного материала, либо использования в любом виде (печатном, аудио, видео) на своих ресурсах, просьба указывать источник https://rusinskiimir.ru/ и автора произведения:Gyula Csólent, в иных случаях будем обращаться в соответствующие инстанции (админам соц.сетей, и Суд). Фото использованы из открытых источников интернет пространства.
