За СЛОВЯНО-РУСИНСЬКЫЙ Народ
КОЛИ И ЯК ТРАФИВ У КАРПАТСЬКЫЙ РЕҐІОН
(перша мала лекція из історико-лінґвістичного русинського циклу)
Історики-славісты давно доказали, ош словянські народы, у т.ч. и русины, удносяться до величезної індо-європейської языкової групы. На жаль, у етноґенезі словян на днишньый час уже лем сесе и є аксіома, котру доказовати не треба. Ушитко другоє в смыслі «де ся взяли, коли и куда прийшли», привело до появы майже 10 словянських теорій и гіпотез (вісло-одерська, вадь западна, вісло-дніпровська, дніпровска, южно-дунайська, азіатська, карпатська и др.).
За сисю языкову групу, котра у прадалеку історичну епоху занимала величезні зимлі мижи Індійов и Іраном (Персія), знали ищи у середині 2-го тисячолітя до н.е. (майже 5.000 р. типир). На жаль, словянські історики ищи и днись глядавуть Праотчизну словян, у т.ч. и Праотчизну русинського народа. Єдні глядавуть у Європі, другі изась инде, а триті кажуть, ош найти тяжко, бо Праотчизна гонна быти и не єдна. Та хиба етимолоґія самої назвы - «індо-європейський народ» - не говорить про многоє?
Єден мудрый філософ, коли го матеріалісты-атеісты зазвідали, де ся взяла Зeмля и всі Світила небесні, усяка звірька и чилядь, отвітив так: «Не буду я з вами дебатовати, бо не я єм Символом Віры, но наш єдиный Бог Отиць, Вседержитіль, Творeць Неба и Землі, видимых же вшиткых и невидимых. Вы же слухаєте Истину, но не чуєте ї, позераєте на Світ Божый, но не видите го. Вы жиєте, ги бы в потемку.Но главноє не сесе - в а м так д у б р і!
Світло, што го видите в кунци в а ш о г о темного коридора, оно вам не милоє, не притігать оно вас до себе. Бо в а м так д у б р і!». Сись філософ ги бы говорив за тых істориків-славістів, котрі дотипир ищи глядавуть Праотчизну словян.
Приблизно 8-9 років тому назад вели мы з братом, професором-істориком, бисіду за Праотчизну словян, у т.ч. и за нашу, русинську. За два неповні роки потому появилася нова словянська теорія, де автор – проф.И.Поп, ухосновав нові изслідованя археолоґічної науки 21 в. и досягненя нової области ґенетики – ґеноґрафії.
Словянські теорії кажуть, ош дись на кониць 3 – у началі 2 тис. до н.е. сися величезна маса індо-європейського народу рушила из Праотчизны у Європу. Уже в Європі прасловяни спершу удділилися од широкої індоєвропейської масы и лишилися у Восточнуй Європі, но не вшитким тут ся полюбило, и рішили ити дале на запад.
А так як словянських племен мало быти фест много, зато они ся розділили на три групы-файты и пушли у трьох напрямах – єдна на Балтику, друга на Балканы, а тритя в Карпатську область, куда ся направили дві менші групы-файты – єдна ишла в Карпатський регіон ги бы из сівера, а друга з юга.
Они ся стрітили в Карпатськуй области як давні родичі, не войовали мижи собов ни за зимлі, ни за язык, як то у словян бывало и є ищи й типир, ай создали тут стабільноє земледільськоє племня.
Прийшлі словяни найшли тут незаселеный благодатный край, котрый так їм ся полюбив, што вже ниґда никуда удсі не йшли, по праву рахувучи сисі зимлі свойов споконвічнов Отчизнов, а себе – корінным народом сього краю, бо до їх прихода тут нико не жив. Зато и не чунниця, ош ни кочові племена, котрі періодично робили розбойні набіги на Карпатську область из Азії через прикаспійські та причорноморські степы, ани тиск из запада ґерманських племен (1 в. до н.е.), потому кельтських (400-1 в.н.е), уже ниґда не гонни были змінити етнічный и соціальный характер Карпатського реґіону.
Правда, консервативні історики-славісты ищи и типир намыгавуться доказати, ош кельты найшли под Карпатами дрімучі хащі и необжиті долины, а край Карпатський ги бы заселив свойима селянами (40 тис.) князь Коріатович из литовськима ґенами (ДНК) аж у 14 в., зато ги бы и не мож говорити за русино-словянський характер Карпатського краю, бо тут ниґде не найшли чистого словянського теметова. Айбо як ся годен быв найти чистый словянський теметув, кідь результаты послідньых изслідовань ґеноґрафії (нова область изслідованя людських ґенотипів на основі порівньованя Ү-хромосомів и ДНК), які базувуться на даных європейських ґенетиків и демоґрафів, доказувуть, ош русины подкарпатські, чехи и словаки мавуть лем 37% словянського ґенотипу (ищи 25% кельтсько-романсько-ґерманського, 9% адріатично-балканського, 8% скандінавського и т.д.).
За карпатських земледільців мали доста добру інформацію уже приблизно у 5 в.до н.е. римські и візантійські авторы, они їх называли sklavi, slavi. А вже потому корінных словян Карпатського реґіону стали называти русинами – коли ся тото стало, и чому именно русинами, суть усякі версії, айбо усі они лем припущеня…Діла нас важливішым є іншоє: понятя русин стрічаться уже в 9 в. – в роботах анґліцького короля Олфреда Великого (849-900). Намного скорше, ги понятя русич/рус ци украйиниць…
Автор: Митро Поп.
Вместе с вами, мы сделаем Русинский Мир лучше!
При копировании данного материала, либо использования в любом виде (печатном, аудио, видео) на своих ресурсах, просьба указывать гиперссылку на источник https://rusinskiimir.ru/, и пвтора Митро Поп, в иных случаях будем обращаться в соответствующие инстанции (админам соц.сетей, и Суд). Фото использованы из открытых источников интернет пространства.
