Вродилася киндириця
Велика, паранна
Лущщила ї ціла файта
До самого рана.
Айбо спершу перед тым
Вшыткі йшли ламати,
Обы назиму субі,
Та й худобі мати
Бов на полі алдамаш
Гостилися вшыткі
Каждый мав на полі стаж
Не робив на збытки
Колись, у старі часы
Файту всю кормила
Пекли з ниї колачі
Муку молотили.
А як ся варив токан
Вто вже было сято
Й старшым дуже смаковав
І малум дитяти.
Тішилися старі люди,
Кідь правду казати,
Бо не прийдеся назиму
З голоду вмирати...
Автор: Закарпатська Тютка
Вместе с вами мы сделаем Русинский Мир лучше!
При копировании данного материала, либо использования в любом виде (печатном, аудио, видео) на своих ресурсах, просьба указывать гиперссылку на источник https://rusinskiimir.ru/ и автора произведения Закарпатська Тютка, в иных случаях будем обращаться в соответствующие инстанции (админам соц.сетей, и Суд).
